De bezorgdheid van vakbonden over de verkoop van het chemiebedrijf Sabic in Limburg komt niet uit de lucht vallen. Volgens Eva Helmond is er sprake van een patroon waarbij arbeid te lang als sluitpost van beleid is behandeld. In een regio als Limburg komen verschillende transities op het gebied van industrie, energie en technologie samen. Al deze sectoren leunen op dezelfde krappe arbeidsmarkt, wat leidt tot onvermijdelijke botsingen tussen ambities en realiteit.
Arbeid zou volgens de analyse juist het startpunt van economisch beleid moeten zijn. Wanneer de beschikbare menskracht niet centraal staat, komen regionale ecosystemen onder druk te staan. Voor ondernemers in de chemische sector en de omliggende toeleveringsketen is de stabiliteit van dit ecosysteem van levensbelang. Het verlies van een grote speler als Sabic kan dan ook gevolgen hebben voor de brede kennisinfrastructuur in de provincie.
Gevolgen van een krappe arbeidsmarkt
Limburgse bedrijven tonen zich over het algemeen innovatief en mensgericht in hun pogingen om personeel aan te trekken. Toch handelen ondernemingen rationeel wanneer arbeid te schaars of te duur wordt. Ze kiezen dan voor verregaande automatisering, het verplaatsen van activiteiten naar andere regio’s of ze trekken zich volledig terug. Dit gedrag is vanuit bedrijfseconomisch perspectief verklaarbaar, maar de maatschappelijke gevolgen zijn groot.
Het verdwijnen van activiteiten tast niet alleen de directe werkgelegenheid aan. Ook het netwerk van toeleveranciers en de opgebouwde expertise in vakmanschap kunnen in korte tijd verdampen. Dit risico beperkt zich niet alleen tot de chemische industrie. Ook andere sectoren die afhankelijk zijn van specialistische kennis voelen de druk van de veranderende marktdynamiek.
Noodzaak van politieke keuzes
De ontwikkelingen in Limburg zijn een signaal voor een landelijke trend. Nieuwe nationale prioriteiten, zoals de versterking van de defensiecapaciteit, leggen een extra beslag op de reeds overbelaste arbeidsmarkt. Dit vraagt om duidelijke politieke keuzes op zowel regionaal als landelijk niveau. Zonder een heldere visie op de beschikbare arbeid in de toekomst blijft de onzekerheid voor werkgevers groot.
Een stabiel ondernemersklimaat begint volgens de analyse bij het toetsen van beleid aan de werkelijke mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Politici moeten eerlijk zijn over wat wel en niet haalbaar is met de huidige personeelstekorten. Alleen door arbeid als fundament te nemen, kan er duurzame groei en stabiliteit worden gecreëerd voor de toekomst van de Nederlandse industrie en de Limburgse economie.
Gebaseerd op ingezonden bericht van Eva Helmond